اصل بصیرت به معنای آگاهی همهجانبه و نگاه ژرف داشتن، فریب ظاهر را نخوردن، دشمنشناسی و مقابله با فتنه، ممیزه بایسته و شایستهای در شناخت حق و باطل و صواب و ناصواب است.حضرت علی (ع) در مورد بصیرت میفرماید: «مَنْ اِعْتَبَرَ اَبْصَرَ»؛ کسی که از حوادث تاریخی عبرت بگیرد و آموزش ببیند، دارای بصیرت میشود و کسی که بینش خود را به کار بیندازد، حتماً مسائل را میفهمد و دریافت بهتری خواهد داشت. حضرت در نهج البلاغه میفرمایند:فَمَنْ تَبْصَرَ فِی الفِتنَهِ تَبَیّنَتْ لَهُ الْحِکْمَه؛ کسی که در مواقع فتنه بینش داشته باشد، درهای حکمت به روی او باز میشود.

یک ساعت تفکر از هفتاد سال عبادت برتر است گاهی یک ساعت تفکر از یک سال عبادت برتر است حالا چطور؟اول : مراتب تفکر و سطح فکری افراد متفاوت است برای یک نفر تفکر مسیر کوتاه مدتش را تغییر میدهد و گاهی تفکر مسیر زندگی انسان را به طور کلی تغییر میدهد.دوم: مراتب افراد هم فرق دارد گاهی شخصی مراتب فکریش و قدرت فکریش آنقدر بالاست که یک ساعت فکرش از هفتاد سال عبادت برتر است یعنی این یک ساعت فکر ارزشش با هفتاد سال عبادت برابری می کند زیرا تفکر زیر بنای عبادت است و عبادت بدون تفکر یعنی عملی که روح و جان ندارد البته روح عبادت برای هر کسی متفاوت است حد اعلی آن در معصوم است و سایر افراد هر چه به معصوم نزدیک بشوند بهره آن ها از عبادت بیشتر است.تفکر به دلیل عمق بخشی معرفتی همراه با استفاده از معلومات دانشمندان الهی مسیر را برای تعمق بخشی به عبادات فراهم می کند.برای همین است که معرفت به امام اینقدر در روایات سفارش شده است.و عدم معرفت امام مرگ جاهلیت است.سوم: عبادت روح و جانش و ریشه اش به فهم و معرفتی است که شخص نسبت به عبادت دارد. تفکر هر چه روشنتر و با صفاتر و نورانی تر ، عبادت عمیق تر و محبوب تر در نزد خدای متعال است. لذا برخی افراد عبادتشان جمود دارد چون فکرشان منجمد است. عبادتشان روح ندارد خبیث است خشک است خشن است بی عاطفه و خمود است چون تفکرش خشک و خشن است. عبادت دارد اما مثل جسدی است که جان ندارد لذا این عبادت ذکر ظاهری دارد حرکت زبان دارد اما همین عابد همنشین شیطان است زبانش، حرکاتش مجسم شیطان است اسم می شود دین بدون روح و خشک ، دین کشتار و تزویر می شود خادم الشیطان و عدو المومنین و مخالف شعائر الهی یعنی داعشی و وهابیت سلفی و تکفیری تولید دشمن قالب دین بدون فکر و تفکر.اگر به تفکر و آثار تفک

چه دنیای عجیبی شده.امر به منکر شده ارزش و روشن فکری، امر به معروف شده کهنه بازی و کهنه پرستی...آزادی شده مبارزه ی با دین، اندراس و قفس شده دین...فضائل انسانی شده حماقت، رزائل شیطانی شده شجاعت...میمون بازی و هوسبازی شده نشاط، معنویت و خدا گرایی شده غم و غصه و افسردگی...پوشیدن لباس غربی و فوکل شده تمدن، لباس دین و سادگی شده لودگی و عقب ماندگی...و هزاران وارونگی دیگرشما در کدام دنیا زندگی می کنید؟؟؟شما که دم از آزادی می زنید و به دنیا نسخه آزادی و نشاط می پیچید، آیا نسخه شما این است؟این نسخه را خودتان کردید و به جایی نرسیدید ما را به خیر شما امیدی نیست، شر نرسانید.غصه های دل ما ، افکار پلید و منحرف شماست که به نام آزادی خون بشریت را می مکید و مثل زالو در هم می لولید و بویی از آدمیت نبرده اید. شما بله، تو که داری این متن را می خوانی ، خودت فکر کن و به جای سیاه کردن عمرت، خودت را نجات بده و از دست شیطان فرار کن. خوراک شیطان نباش که تو را می برد و به پرتگاه می کشاند و نابودت می کند و فرار می کند. کیف می کنی؟از هوسرانی؟ اولش لذت و وسطش خستگی و آخرش نکبت است.آخری که بی انتهاست در حالی که لذتش بسیار کوتاه است. برچسبها: سراب لذت